Bouvier

Bouvier

Op reis naar .... Ierland

Mijn nieuw baasjePosted by Tom 09 Sep, 2017 21:07:37

Er stond iets te gebeuren. Als hond voel je zoiets aan je baas, en aan de andere leden van de roedel. Op een zekere woensdag kwam hij vroeger naar huis. Hij nam me mee. We namen niet de gewone route. Mij moet hij niets meer wijsmaken. Na een jaar samen en met al dat gewandel van hem - dat ik alleen s’avonds vervelend vind - ken ik zijn maniertjes door en door. Een blik zegt genoeg. Hij is een emotionele vent, gelet op zijn stemming moest ik mij niet al teveel zorgen maken. Uiteindelijk moet je als hond maar ondergaan. Veel te zeggen heb je niet. De wereld waarin ik het best gedij bestaat bijna niet meer. We zitten veel in auto’s, er is overal steen en beton en de schapen - mijn absolute favoriet - kom je slechts zelden tegen en dan nog heb ik meestal niet het genoegen om er eens flink achter aan te gaan. Schapen zijn de domste beesten die ik ken. Soms kom ik wel eens een ander reutje tegen. Het is dan altijd een geschikt moment om mij te doen gelden, tot grote ergernis van mijn baas.

Na een tijdje kwamen we aan bij de dierenarts. Zoals je kan raden is dit niet mijn favoriete locatie. Mijn baas vindt dit doorgaans niet zo erg. Het was duidelijk dat hij de dierenarts best sympathiek en knap vond. Maaike praatte even, ging de deur buiten en kwam terug met pilletjes. Voor ik er zelf erg in had werd heel kordaat mijn muil geopend en een pilletje achteraan in mijn keel geduwd zodat ik niet anders kon dan slikken. Maaike deed dit drie maal, maar de vierde keer had ik er genoeg van en liet ik mij niet meer vangen. Mijn baas dacht dit ook even te proberen. Maar drie keer is genoeg, ook voor hem. Koppig als hij is, besloot ik toch maar voldoende duidelijk te zijn. Beide gaven op en ik gaf te kennen dat het genoeg was en tijd om weg te gaan. Was ik even blij dat we terug in de auto naar huis zaten.

Het vrouwtje liep al een tijdje heel nerveus rond. Er was veel beweging in huis. Ik was dus ook nerveus waardoor iedereen op zijn beurt nog wat nerveuzer werd. Sommige dingen kon ik wel plaatsen, zoals het uithalen van de kar. Meestal betekent dit dat we op vakantie gaan.

Midden in de nacht werd ik brutaal gewekt. Ik stapte mee in de auto en de baas begon te rijden. We stopten na zo'n 3 uur op een groot betonnen terrein. Daar kon ik even rondlopen. Het rook naar de zee. Na zo'n uurtje reden we verder. Het stonk geweldig. Het was een geur die ik niet kon thuisbrengen. Iedereen stapte uit behalve ik. Ik moest in de auto blijven. De auto begon te schommelen en er was een enom gedreun. Veel kon ik niet doen behalve proberen om een beetje te slapen.